Biographies

English

	اميل جلينك و دخترش مرسده
	اميل جلينك در ٦ آپريل سال 1853 در لايپزيگ متولد شد. در دوران تحصيل چيزي جز دردسر براي پدر و مادرش به ارمغان نياورد. وي هيچگاه مدت زيادي در هيچيك از مدارسي كه فرستاده مي شد، نمي ماند و همين امر باعث سالها پرداخت حق التدريس معلمهاي خصوصي شد. اميل جوان هر تلاشي را براي يادگرفتن رد مي كرد. در سن ١٧ سالگي كار خود را به عنوان يك كارگر عمراني در شركت راه آهن ”روت كشتلك“ آغاز كرد اما مجبور شد آنجا را پس از ٢ سال ترك كند. اميل جلينك به فرانسه فرستاده شد و از آنجا بنا به درخواست كنسول ”اتريش-مجارستان“ به تنجير رفت.يك سال بعد به عنوان نماينده كنسول به تتان رفت، با يك زن فرانسوي ازدواج كرد و بنگاه كسب و كار موفقي با محصولات محلي آفريقاي شمالي راه انداخت. در سال 1881، براي بر عهده گرفتن نمايندگي يك شركت بيمه به وين بازگشت.بالاخره به عنوان بازرس منصوب شد تا زماني كه به ”آلگيرز“ بازگشت.در آنجا دو پسرش، ادولف و فرناند، متولد شدند.در سال 1889 اميل جلينك با خانواده اش به وين بازگشت. مرسده: در سال 1889، مرسده دختر جلينك متولد شد؛ دختري اسپانيايي كه نامش به معناي مرحمت و زيبايي بود.همسر وي ٤ سال بعد درگذشت. به زودي فعاليتهاي تجاري او تا حدي سود ده شد كه توانست به نايس برود.در آنجا اولين خودروي خود را كه يك اتومبيل سه چرخه ”ديان باتن“ بود، خريد و به دنبال آن يك سه چرخه”لئون بوله وتوقه“ كه متعاقباَ با يك كالسكه بنز ٤ نفره جايگزين شد. تيتر يك روزنامه توجه جلينك را به ”كارخانه موتور دايملر“،DMG“، جلب كرد و در سال 1897 صرفاَ به خاطر بازديد از كارخانه دايملر به كانشتات سفر كرد.آنجا بود كه اولين خودروي دايملري خود را كه يك مدل با توان ٦ اسب بخار و با موتور دو سيلندر بود انتخاب كرد.اين اتومبيل در اكتبر سال 1897 به او تحويل داده شد.به هر حال جلينگ به زودي متوجه شد كه حداكثر سرعت 24 كيلومتر در ساعت بسيار اندك است.او سرعت ٤٠ ساعت در كيلومتر مي خواست و به همين دليل دو اتومبيل ديگر سفارش داد:اتومبيلهاي فونيكس دايملر با موتوري به توان ٨ اسب بخار كه اولين اتومبيل جاده روي ٤ سيلندر بود و آن را در سپتامبر سال 1898 تحويل گرفت. اميل جلينك كه يك بنگاه بزرگ در نايس راه اندازي كرده و با سرمايه داران و اشراف زادگان ارتباطات خوبي برقرار كرده بود، از سال 1898 به عنوان يك تاجر فعال شناخته شد و اتومبيلهاي دايملر را خصوصاَ به افراد رده بالاي جامعه مي فروخت.در سال 1899، شركت موتور دايملر ١٠ دستگاه اتومبيل براي جلينگ تامين كرد كه در سال 1900 به ٢٩ دستگاه رسيد. تقاضاي اتومبيلهاي با توان بيشتر از DMG توسط جلينك به سرعت افزايش مي يافت.او اينها را وارد مسابقاتي كرد كه اولين و بهترين آن مسابقات هفته نايس بود، جايي كه او با نام مستعار دخترش در مسابقات شركت كرد.او به زودي به عنوان ”مرسدس مونسوا“ در حوزه موتورسازي شناخته شد. در آپريل سال 1900، جلينگ با DMG در خصوص فروش اتومبيل و موتور توافقنامه اي را امضا كردند و تصميم بر اين شد كه از نام ”مرسدس“ به عنوان نام محصول استفاده كنند.بعلاوه مقرر شد موتوري جديد با نام ”دايملر-مرسدس“ توسعه يابد. دو هفته بعد، جلينك 36 دستگاه از اين اتومبيل را با قيمت 550000 مارك كه معادل 5/5 ميليون مارك امروزي است سفارش داد.چند هفته بعد، او 36 دستگاه ديگر با موتور ٨ اسب بخار سفارشگذاري كرد. اولين اتومبيل ساخته شده با موتور جديد توسط DMG، يك اتومبيل مسابقه با توان 35 اسب بخار، در دسامبر سال 1900 به جلينك تحويل داده شد. اين ”اتومبيل مرسدس“ كه به وسيله ويلهلم ماي باخ مهندس ارشد DMG توسعه يافته بود، جنبشي در اولين سال قرن جديد ايجاد كرد. اين اتومبيل با ويژگيهايي از قبيل مركز ثقل پايين، چارچوبي از فولاد فشرده، سبكي، بهره وري بالا و رادياتور شانه اي لانه زنبوري نمايانگر تحول بزرگي بود و امروزه از آن به عنوان اولين اتومبيل مدرن ياد مي شود. مسابقات هفته نايس در مارس سال 1901، درحاليكه اتومبيلهاي مرسدس شكست ناپذير شناخته شدند، توجه عده كثيري از مردم را به جلينك و مرسدس جلب كرد.در مارس و آگوست سال 1901، مدلهاي خواهر با توانهاي 11/8 و 16/12 اسب بخار ظاهر شد. سفارشهاي جلينك به زودي كارخانه دايملر در كانشتات را وادار به توليد با حداكثر ظرفيت توليدي نمود. نام ”مرسدس“ در 23 ژوئن سال 1902 به عنوان نام تجاري در نظر گرفته شد و به طور قانوني و رسمي در 26 سپتامبر ثبت شد.از ژوئن سال 1903 اميل جلينك اجازه نامگذاري خود به ”جلينك مرسدس“ را كسب كرد:”احتمالاَ اين اولين باري است كه يك پدر نام دخترش را برگزيده است.“ در سال 1907 جلينك به سمت كنسولگري ”اتريش-مجارستان“ و مدت زمان كوتاهي بعد از آن به سمت كنسولگري مكزيك منصوب شد.در سال 1909 جلينك از تجارت موتور اتومبيل بازنشسته شد تا تمام انرژي خود را وقف وظايف خود به عنوان رئيس كنسول ”اتريش-مجارستان“ در موناكو كند.با اين حال او تا زمان مرگش در 21 ژانويه سال 1918 يك ناظر مشتاق دستاوردهاي مهندسي اتومبيل باقي ماند.