Biographies

English

	كارل بنز
	سالهاي اوليه: كارل بنز، پسر يك مهندس، در ٢٥ نوامبر سال 1844 در كارلسروهه متولد شد.او يشتر از ٢ سال نداشت كه پدرش از دنيا رفت.با وجود فقر، مادرش مطمئن بود كه او تحصيلات خوبي در آينده خواهد داشت. كارل بنز پس از به پايان رساندن دوره دبيرستان در يك كالج فني در كارلسروهه مشغول به تحصيل زير نظر فرديناند ردتنباخر شد.اين دوره ٢ سال كارآموزي دريك شركت مهندسي مكانيك در كارلسروهه را به دنبال داشت. بنز در طول اين مدت مهارتهاي اوليه در كليه زمينه هاي كاري را كسب كرد كه به دنبال آن اولين تجربه كاري خود را به عنوان نقشه كش و طراح در يك كارخانه توليدي ترازو در منهايم شروع كرد.زماني كه در سال 1868 كار خود را از دست داد، به شركت ”كارخانجات آهنگري و ماشين سازي برادران بنكيسر“ كه بيشتر با كار ساخت پل مرتبط بود جابجا شد. جرقه علاقه وي به وسايل نقليه موتوري در اينجا زده شد. استخدام او در شركت بنكيزر با كار در وين براي يك دوره كوتاه و همچنين كار در يك كارگاه ساختماني همراه شد. شروع: بنز كه ديدي فني داشت، اولين شركت خود را در منهايم با يك مكانيك به اسم آگوست ريتر در سال 1871 تاسيس كرد. براي اينكه روشن شود كه ريتر شريك قابل اعتمادي نيست، زود بود.تنها با كمك نامزد او، برتا رينگر، بود كه بنز توانست بر اين مانع غلبه كند. رينگر بدون هيچ درنگي جهيزيه خود را براي خارج كردن ريتر از اين تجارت صرف كرد. برتا رينگر و كارل بنز در سال 1872 ازدواج كردند.برتا بنز نقش بحراني در اوج گيري شركت، بازي كرد و اولين سفر طولاني جهان به وسيله اتومبيل توسط وي انجام گرفت.كارل و برتا صاحب ٥ فرزند به نامهاي اويگن(متولد 1873)، ريچارد(متولد 1874)، كلارا(متولد 1877)، تيلد(متولد 1882) و الن (متولد 1890) شدند. تجارت كارل بنز در ابتدا از شانس و اقبال چنداني بهره مند نبود.براي مثال ابزارهاي ريخته گري و كارگاه مكانيكي او كه بعدها بنز نام آن را به كارگاه توليد ماشينهاي فلزكاري تغيير داد، توسط مقامات حكومتي ضبط شد.در اين زمان كارل بنز جهت پيدا كردن راهي ديگر براي امرار معاش روي توسعه موتور دو مرحله اي تمركز كرد.پس از ٢ سال، اولين موتور ايستاي او بالاخره در شب عيد سال 1879 وارد بازار شد.اين مدل يك مدل دو مرحله اي بود كه شركت كارخانجات موتورسازي دويتز براي مدل ٤ مرحله اي موفق به كسب حق امتياز انحصاري در سال 1877 شده بود. بنز براي تكميل اين موتور دو مرحله اي كه تا دستيابي به مجموعه اي از استانداردهاي توليدي روي آن كار مي كرد، حق امتيازهاي متعددي دريافت كرد.براي مثال يكي از انواع اين امتيازها براي سيستم تنظيم سرعت موتور به او اعطا شد. او از سيستم پيشرفته جديد جرقه زن باطري جهت كاهش سوخت موتور استفاده كرد. بنز در سال 1882 با سرمايه گذاران و شركاي جديد در منهايم، اميل باهلر عكاس و برادرش كه تاجر پنير بود، به همراه پشتيباني مالي بانكها، شركت خود را به يك شركت سهامي عام تغيير داده و ”شركت كارخانجات موتورسازي منهايم“ نام نهاد.كارل بنز كه تنها 5% از سهام شركت را داشت، به عنوان رئيس و نه به عنوان ايده پرداز اصلي انتخاب شد.شركاي او در شركت نيز سعي بر افزايش تاثير گذاري روي طرحهاي او را داشتند تا زماني كه اين مجموعه عوامل منجر شد تا وي شركت جديد را در سال 1883 ترك كند. بنز و شركا: پس از آن، بنز منابع مالي متفاوتي در Max Rose پيدا كرد و همچنين با فردي به نام فردريك ويلهم اسينگر آشنا شدكه يك مغازه در منهايم داشت كه علاوه بر اقلام ديگر، دوچرخه نيز مي فروخت و بنز از روي علاقه به دوچرخه سواي با او آشنا شده بود.در ماه اكتبر، اين سه نفر شركت ”كارخانجات موتورسازي راينلند بنز و شركا“ را تاسيس كردند.نيروي كار اين شركت به سرعت به ١٥ نفر رسيد و شركت تاجايي پيش رفت كه اجازه واگذاري رسمي گواهينامه براي توليد موتورهاي گازي را پيدا كرد.اكنون بنز مي توانست تماماَ خود را براي توسعه موتور ماشين وقف كند. پس از تامين مالي، او راه متفاوتي را با دايملر، كسي كه موتورش را روي يك كالسكه كار گذشته بود، با اولين طراحي يك وسيله نقليه كامل كه در آن يك موتور گازوئيلي چهار مرحله اي جا مي گرفت،آغاز كرد.در سال 1886 امتياز انحصاري 37435 براي وسيله نقليه به او اعطا شد و و در همان سال اولين ”خودروي موتوري تحت انحصار بنز“ را به عموم معرفي كرد. بين سالهاي 1885 و 1887، سه مدل اتومبيل سه-چرخه اي طراحي شد: مدل اول را كه بنز در سال 1906 به موزه داتچس اهدا كرد. مدل دوم بارها مورد تغيير و بازسازي قرار گرفت.و آخرين مدل با پره چرخهاي چوبي كه برتا بنز اولين سفر طولاني خود را در سال ١٨٨٨ با آن طي كرد. از سال 1886 تسهيلات توليدي موجود ديگر قادر نبود از عهده تقاضاي روزافزون موتورهاي ايستا برآيد و ”كارخانجات موتورسازي راينلند بنز و شركا“ به يك كارخانه برزگتر در خيابان والدهوف منتقل شد كه موتورهاي خودروها تا سال 1908 در آنجا توليد مي شد. حضور شركاي جديد در سال 1890، فردريك فن فيشر و يوليس گانس باعث شد شركت” ”كارخانجات موتورسازي راينلند“ به دومين كارخانه موتور آلمان از لحاظ بزرگي تبديل شود. در سال 1893 كارل بنز سيستم تعليق اكسل محور به سازندگان اتومبيل معرفي كرد و در سال 1896 موتور ”كونترا“ را كه پيش نيازي براي موتور پيستوني افقي مي باشد را طراحي نمود. بزرگترين توليدكننده خودوري جهان: در طول سالهاي 1894 تا 1901 ”ولو“ در كارخانه بنز ساخته شد. ولو يك اتومبيل دو نفره سبك با قيمت معقول بود كه منجر به جهشي در فروش شد و با توليد در مجموع ١٢٠٠دستگاه كاملاَ مي توانست به عنوان اولين سري خودروي توليدي شناخته شود.همزمان با تغيير قرن، كارخانه بنز و شركا به توليد كننده پيشروي خودروي جهان رشد يافت.در سال 1899، شركت به يك شركت سهامي عام تبديل شد. جوليس گانس در هيات مديره به عنوان عضو مسئول حيطه تجاري و بازرگاني به كارل بنز پيوست.تعداد نفرات توليدي شركت از 50 نفر در سال 1890 به 430 نفر در سال 1899 افزايش يافت. تنها در همين سال، بنز 572 خودرو توليد كرد. سالهاي آخر: در ٢٤ ژانويه سال 1903، كارل بنز بازنشستگي خود را از فعاليت كاري درون شركت اعلام كرده و در هيات نظارت و سرپرستي جاگرفت. جدايي او ناشي از يك مشاجره داخلي در شركت بر سر تصميمي مديريتي در خصوص استخدام گروهي از طراحان فرانسوي در سايت منهايم با هدف رقابت رودررو با مرسدس بود. دو پسر كارل بنز، اويگن و ريچارد، نيز بهمراه وي آنجا را ترك نمودند؛گرچه ريچارد در سال 1904 به عنوان مدير توليد خودرو سواري به منهايم بازگشت وتا پايان همان سال فروش خودروهاي بنز به ٣٤٨٠ دستگاه رسيد. در سال 1906 كارل بنز شركت ”پسران كارل بنز “ را در لادنبرگ تاسيس كرد كه مالكيت آن به طور مشترك به او و پسرش اويگن تعلق داشت. آنها در ابتدا براي ساخت موتورهاي گازي با تخليه طبيعي برنامه ريزي كردند.به هر حال زمان به سرعت تغيير مي كرد و تقاضا براي اين نوع موتور تدريجاَ كاهش يافت.اين موضوع تغيير در رويه توليد خودرو را ايجاب مي كرد و در سال 1923 تعدادي خودروي 350 ”كارل بنز و پسران“ توليد شد.ضمناَ خانواده بنز به لادنبرگ تغيير مكان دادند.در سال 1912 كارل بنز شركت را به عنوان يك شريك ترك كرد و كار را به دست پسران خود، ريچارد و اويگن سپرد. شركت، گسترش پيدا كرده و شعب مختلف آن به بازارهاي ديگر نفوذ كرد از جمله در انگلستان كه اتومبيلهاي ”كارل بنز و پسران“ اغلب به عنوان تاكسي به كار گرفته مي شدند و اعتبار آنها محبوبيت عمومي زيادي به آنها مي داد. در سال 1923 آخرين خودرو ساخته شد و پس از آن در سال بعد، تنها دو خودرو با توان 25/8 اسب بخار ساخته شدند كه كارل بنز آنها را براي مصرف شغلي و شخصي خود نگه داشت.او از دو اتومبيل لذت مي برد و هرگز آنها را نفروخت.آنها درست تا اين زمان حفظ و نگهداري شده اند. بر خلاف گاتليب دايملر كه در سال 1900 درگذشت، كارل بنز زنده ماند تا شاهد شكوفايي موتور سازي و ديدن نتيجه الهاماتش باشد. او در 4 آوريل سال 1929 در خانه اش در لدنبورگ درگذشت.در حال حاضر اين خانه توسط ” بنياد گاتليب دايملر و كارل بنز“ به عنوان اداره مركزي مورد استفاده قرار مي گيرد.